داشت مقاوتم در هم می شکست وآنرا نیز شکستند اما من با عزمی راسخ تر بر خاستم.

پيمان‌ عارف‌         عضو موسس‌ کنفدراسیون ‌ دانشجويان‌ ايران‌

             ويژگي‌هاي‌ متمايز كننده‌ دهه‌ 60 در اوايل‌ انقلاب‌ باعث‌ شد كه‌ نهاد دانشگاه‌ نيز دستخوش‌ كشمكش‌ سياسي‌ شود و از كار ويژه‌هاي‌ ساختاري‌اش‌ امتناع‌ كند و آنچه‌ در اين‌ ميان‌ ره‌ به‌ گسست‌ و تعطيلي‌ برد همانا جنبش‌ دانشجويي‌ پر سابقه‌ اين‌ كشور بود.
با فرا رسيدن‌ دهه‌ 70 دوراني‌ جديد در عرصه‌ تحولات‌ سياسي‌ آغاز شد، كه‌ طي‌ آن‌ جنبش‌ دانشجويي‌ ايران‌، طرحي‌ نو از خويش‌ را بر ويرانه‌هاي‌ سنت‌ «جنبش‌ دانشجويي‌ گسست‌ يافته‌ از دهه‌ 60» استوار ساخت‌، وضعيتي‌ بس‌ اميدواركننده‌ به‌ وجود آمد كه‌ ؤمره‌ آن‌ جنبش‌ دوم‌ خرداد بود كه‌ در حقيقت‌ حاصل‌ نخستين‌ كنش‌ سياسي‌، چنين‌ طرح‌ نويي‌ را نشان‌ مي‌داد.
آن‌ روزها، شايد هيچ‌كس‌ فكر نمي‌كرد كه‌ چندين‌ سال‌ بعد، در عصر زوال‌ اين‌ طرح‌ نو، همه‌ كنش‌ اين‌ جنبش‌، عملاص به‌ نشريات‌ چند برگي‌اش‌، آن‌ هم‌ در تيراژي‌ چند صدنسخه‌يي‌ براي‌ دانشجويان‌ محدود شود! وضعيت‌ جنبشي‌ همراه‌ با فقر نهادگرايي‌، پس‌ از دوم‌ خرداد و بويژه‌ پس‌ از آفرينش‌ منظومه‌ 18 تير، جامعه‌ دانشجويي‌ را به‌ سوي‌ يك‌ وضعيت‌ جنبشي‌ و عامليت‌ گرا )ط‌ق‌ضض‌ وطق‌ظعض( رهنمون‌ شد.
به‌ اين‌ ترتيب‌، نياز به‌ صورت‌ بندي‌هاي‌ نهادگرايانه‌ براي‌ تثبيت‌ و ساماندهي‌ وجهه‌ جنبشي‌ جامعه‌ دانشجويي‌ ايران‌ محسوس‌ است‌.
در چنين‌ وضعيتي‌ است‌ كه‌ گذارهاي‌ گفتاري‌، در برابر گفتارهاي‌ مسلط‌ ساختاري‌، رخ‌ مي‌نمايد و در نهايت‌ گفتارهاي‌ عرفي‌گرا با جهتگيري‌، نقادانه‌ بر گفتار مسلط‌ سياسي‌، در جنبش‌ دانشجويي‌ ايران‌ تحقق‌ مي‌يابد.
در چنين‌ شرايطي‌ است‌ كه‌ با فقدان‌ نهاد، به‌ مثابه‌ ظرف‌ تحقق‌ گفتاري‌، كار ويژه‌ نهادي‌ به‌ عهده‌ «نشريات‌ دانشجويي‌» گذارده‌ مي‌شود.
اين‌ نوع‌ صورت‌ بندي‌ كاركردي‌ را عمدتاص مي‌توان‌ در جنبش‌ دانشجويي‌، دهه‌ 80 به‌ نيكي‌ يافت‌. صورت‌بندي‌ كه‌ غالباص آن‌ را مي‌توان‌، به‌ مقطعي‌ از دوره‌ دوم‌ رياست‌ جمهوري‌ سيد محمد خاتمي‌ نسبت‌ داد.
دهه‌ 80 براي‌ جنبش‌ دانشجويي‌، دهه‌ گذار محسوب‌ مي‌شود، گفتارهاي‌ رسمي‌ در انبساطي‌ترين‌ صورت‌ روشنفكري‌ ديني‌، نيز به‌ آرامي‌ رنگ‌ باخته‌ و گفتارهاي‌ تازه‌يي‌ خود را نشان‌ مي‌دهند.
در اين‌ حال‌ دو راه‌ فراروي‌ هواداران‌ اين‌ نوع‌ گفتار قرار مي‌گيرد، راه‌ نخست‌ آنكه‌ دانشجويان‌ به‌ سوي‌ استفاده‌ حداكثري‌ از ظرفيت‌هاي‌ ، تنها نهاد دانشجويي‌، «انجمن‌هاي‌ اسلامي‌» زير مجموعه‌ دفتر تحكيم‌ وحدت‌ حركت‌ مي‌كنند، كه‌ در اين‌ زمينه‌ با تمام‌ آسيب‌ها، خلاها و محدوديت‌هاي‌ حقوقي‌ و اساسنامه‌يي‌ دفتر تحكيم‌، مواجه‌ مي‌شوند.
راه‌ دوم‌ اينكه‌، در شرايط‌ عدم‌ امكان‌، نهادسازي‌، به‌ سوي‌ استفاده‌ از ظرفيت‌هاي‌ نشريات‌ دانشجويي‌ پيش‌آمده‌ و به‌ جاي‌ نهادهاي‌ دانشجويي‌، صورت‌ بندي‌هاي‌ هسته‌يي‌، را حول‌ نشريات‌ دانشجويي‌، شكل‌ مي‌دهند.
در مقطع‌ زماني‌ بين‌ سال‌هاي‌ 81 تا 82 به‌ بعد است‌ كه‌ ديگر نشريه‌ دانشجويي‌، بطور عملي‌ كار ويژه‌ هسته‌يي‌ يافته‌ و طيف‌بندي‌هاي‌ سياسي‌ هويتي‌ حول‌ نشريات‌ دانشجويي‌ سامان‌ مي‌يابد.
هسته‌هاي‌ دانشجويي‌، حول‌ اين‌ نشريات‌، در كنار مطالبات‌ هويتي‌ خويش‌، به‌ آرامي‌ خواسته‌هاي‌، صنفي‌ مطبوعاتي‌ نيز مي‌يابند. اين‌ در حالي‌ است‌ كه‌ به‌ واسطه‌ فضايي‌ كه‌ گفته‌ شد، بطور روزافزوني‌ بر كميت‌ اين‌ گونه‌ نشريات‌ افزوده‌ مي‌شود.
پايان‌ كلام‌ اينكه‌، در شرايط‌ كنوني‌ جنبش‌ دانشجويي‌ اين‌ نشريات‌ مسووليتي‌ به‌ مراتب‌ سنگين‌تر از توانمندي‌هاي‌ خود را بر دوش‌ مي‌كشند، كه‌ براي‌ مطالعه‌، جامعه‌ شناختي‌، جنبش‌ اجتماعي‌ دانشجويان‌ ايراني‌، توجه‌ و پژوهشي‌ عميق‌، ضرورتي‌ اجتناب‌ناپذير است‌.

                                                                             

گروه‌ سياسي‌، ميز دانشجويي‌: انجمن‌ اسلامي‌ دانشجويان‌ دانشگاه‌ لرستان‌ پس‌ از 26 سال‌ فعاليت‌ از سوي‌ هيات‌ نظارت‌ بر تشكل‌هاي‌ دانشجويي‌، غيرقانوني‌ اعلام‌ شد.
پس‌ از استعفاي‌ اعضاي‌ سابق‌ شوراي‌ مركزي‌ انجمن‌ اسلامي‌ اين‌ دانشگاه‌، شوراي‌ موقتي‌ از سوي‌ اعضاي‌ انجمن‌ اسلامي‌ براي‌ برگزاري‌ انتخابات‌ تشكيل‌ شد.
شوراي‌ موقت‌ انجمن‌ اسلامي‌ دانشگاه‌ لرستان‌ نيز در روزهاي‌ نخست‌ از سوي‌ معاون‌ دانشجويي‌ اين‌ دانشگاه‌ به‌ رسميت‌ شناخته‌ شد ولي‌ پس‌ از مدتي‌ اعلام‌ شد كه‌ اين‌ تشكل‌ دانشجويي‌، تاكنون‌ بدون‌ مجوز فعاليت‌ مي‌كرد و براي‌ ؤبت‌ دوباره‌ آن‌ بايد اقدام‌ شود.
پس‌ از معرفي‌ هيات‌ موسس‌، ماجرا باز ادامه‌ يافت‌ و هيات‌ نظارت‌ دانشگاه‌، در انجمن‌ اسلامي‌ را پلمپ‌ كرده‌ و تابلوي‌ آن‌ را نيز از سردر انجمن‌ پايين‌ كشيد. از سوي‌ ديگر هرنوع‌ تراكت‌ و تابلويي‌ كه‌ نام‌ انجمن‌ اسلامي‌ در آن‌ ديده‌ مي‌شد از سطح‌ دانشگاه‌ جمع‌آوري‌ شد كه‌ موجب‌ اعتراض‌ شماري‌ از دانشجويان‌ قرار گرفت‌.
دانشجويان‌ عضو شوراي‌ موقت‌ انجمن‌ اسلامي‌ با صدور اطلاعيه‌هايي‌، اقدام‌ هيات‌ نظارت‌ را محكوم‌ كردند كه‌ اين‌ اقدام‌ منجر به‌ دو ترم‌ محروميت‌ از تحصيل‌ سه‌ تن‌ از اعضاي‌ اين‌ شورا در كميته‌ انضباطي‌ اين‌ دانشگاه‌ شد.
آرش‌ خاندل‌ عضو شوراي‌ موقت‌ انجمن‌ لرستان‌ با اعلام‌ اين‌ خبر گفت‌: اينجانب‌ به‌ همراه‌ محمد جواد ديدكشان‌ و سيامك‌ نادعلي‌ كه‌ هر سه‌ از اعضاي‌ شوراي‌ موقت‌ انجمن‌ لرستان‌ هستيم‌ از سوي‌ كميته‌ انضباطي‌ دانشگاه‌ به‌ دو ترم‌ تعليق‌ از تحصيل‌ محكوم‌ شديم‌.
وي‌ در ادامه‌ گفت‌: ما در جلسه‌ كميته‌ انضباطي‌ بدوي‌ حضور يافتيم‌ كه‌ بر طبق‌ قانون‌ رياست‌ اين‌ كميته‌ با معاون‌ دانشجويي‌ دانشگاه‌ بايد باشد اما در كمال‌ تعجب‌ رياست‌ دانشگاه‌ به‌ همراه‌ رييس‌ و معاون‌ حراست‌ نيز در اين‌ جلسه‌ حضور داشتند.
آرش‌ خاندل‌ اتهامات‌ وارده‌ به‌ اعضاي‌ شوراي‌ موقت‌ را تجمع‌ غير قانوني‌، نصب‌ تراكت‌ و تحريك‌ دانشجويان‌ و ورود غير قانوني‌ حنيف‌ يزداني‌ عضو شوراي‌ مركزي‌ دفتر تحكيم‌ وحدت‌ و نماينده‌ شوراي‌ مركزي‌ در انتخابات‌ انجمن‌ و همچنين‌ جلوگيري‌ از حركت‌ سرويس‌هاي‌ دانشگاه‌ و اختلال‌ در نظم‌ دانشگاه‌ اعلام‌ كرد.
وي‌ با اشاره‌ به‌ اينكه‌ دكتر صادقي‌ سرابي‌ رييس‌ جديد دانشگاه‌ لرستان‌ انجمن‌ اسلامي‌ اين‌ دانشگاه‌ را كه‌ در سال‌ 58 تشكيل‌ شده‌ و تاكنون‌ فعاليت‌ داشته‌ است‌ غير قانوني‌ مي‌داند، گفت‌: دانشگاه‌ حتي‌ نامه‌هاي‌ هيات‌ نظارتهاي‌ پيشين‌ را قابل‌ استناد نمي‌ داند و در جواب‌ اعتراضات‌ ما مي‌گويند كه‌ مسوولان‌ قبلي‌ دوم‌ خردادي‌ بوده‌اند و كار غير قانوني‌ كرده‌اند و ما مي‌خواهيم‌ جلوي‌ كار غير قانوني‌ را بگيريم‌. وي‌ در پاسخ‌ به‌ سوال‌ خبرنگار ادوارنيوز مبني‌ بر اينكه‌ آيا مسوولان‌ دانشگاه‌ قصد انحلال‌ انجمن‌ را دارند، گفت‌: متاسفانه‌ دانشگاه‌ صريحا وجود نهادي‌ به‌ نام‌ انجمن‌ اسلامي‌ كه‌ از سال‌ 58 در اين‌ دانشگاه‌ فعال‌ بوده‌ را منكر مي‌شود و تمام‌ فعاليتهاي‌ انجمن‌ از ابتدا تاكنون‌ را غير قانوني‌ مي‌داند.
لازم‌ به‌ ذكر است‌ كه‌ انجمن‌ اسلامي‌ دانشجويان‌ اين‌ دانشگاه‌ تنها تريبون‌ سياسي‌ مستقل‌ دانشجويي‌ در استان‌ لرستان‌ است‌.

آورده  ام چیز دیگری نمی یابم.هر روز ما باید فحش ها را تحمل کنیم .

فحش ها به کنار غر غر متصدی مالی  هم  روش .تازه حقوق هم نمیدهند .

راستی تصمیم قطعی بر عوض کردن خانه و این شغل مسخره گرفته ام.         

در دلم امروز احساس خوبی داشتم  کارها رابه سرعت انجام دادم و تنوع آنرا در نظر گرفتم .

دیشب که به مراسم شب شعر گنجی در خانه اشان رفته بودم.

صاحب خانه در زندان محبوس بود وچند قدم آن طرف ..سعید حجاریان  پاهای فلجش را روی زمین دراز کرده بود.

گنجی روزی برای ماگنجی شد که به زندان رفت وبه ما درس مقاومت آموخت.

ما نیز باید مقاومت وبی پروایی را از وی بیاموزیم.

خوشبين  
 
اگه عاشقه كسي شدي  
بهش نچسب، بزار بره  
نگران نباش، حتماً بر مي گرده 

 شکاک  
 
اگه عاشقه كسي شدي  
بهش نچسب، بزار بره  
اگه برگشت، ازش بپرس چرا  

روی زخم سینه ام لرزیده ام ................شیون خاموش خود را دیده ام  

زخمی امُا دلم خونخواه نیست................هیچکس از زخم من آگاه نیست  

کاش باغم را نمیزد این نبوغ..................کاش پرپر می شدم پیش از بلوغ  

من براي آبي زندگي کردن تمام اقيانوسهاي جهان را

مي پيمايم به اميد جزيره اي که در آن به تنهايي با نسيم

 وزان با بالن عشق خويش به آسمان زيباي عاشقي سفر

 کنم و براي معشوق خود ستاره اي به يادگار بياورم

از خدايان باستان كمك مي خواهم ...گرچه معتقدم كساني كه فقير ترند خدايان غني تري دارند.

از روي ناچاري به آنان روي مي آوريم..چون اميدي به

اطرافيا ن خويش نداريم .به روح هاي مقدسي  كه هيچ

دليلي بر وجود شان نداريم.

همه آن ايماني كه داشتم چون حبابي ازدست رفته

.

می دانم که اراده من بر همه چیز پیروزاست .

اعتماد به خویشتن راه کامیابی است .

به خودم نمره ۱۴ ميدهم ..

به  خودم  اميدوارم ..واز خدا كمك مي خواهم ..

فقط اوست كه گاهي مارا ياور است.

وينستون‌ چرچيل‌ دربين‌ كشورهاي‌ مشرق‌ زمين‌، علاقه‌ خاصي‌ به‌ ايرانيان‌ داشت‌. او هنگامي‌ كه‌ كتاب‌هاي‌ تاريخ‌ روم‌ قديم‌ را مطالعه‌ مي‌كرد با نقش‌ تمدن‌ ايران‌ باستان‌ در تاريخ‌ بشر آشنا شد و از اين‌ رو بود كه‌ در برهه‌هاي‌ مختلف‌ در مورد ايرانيان‌ اظهار نظر مي‌كرد.
ناگفته‌ نماند چرچيل‌ هنگامي‌ كه‌ معاون‌ وزارت‌ مستعمرات‌ بود براي‌ تصميم‌گيري‌ بهتر در مورد مردمان‌ مستعمره‌هاي‌ مختلف‌ بريتانيا به‌ تحقيق‌ پرداخته‌ و اطلاعات‌ فراواني‌ را در مورد هر منطقه‌ كسب‌ كرده‌ بود تا در موارد لزوم‌ از آن‌ استفاده‌ كند.
گرچه‌ ايران‌ رسماص مستعمره‌ انگليس‌ نبود ولي‌ نبض‌ حكومت‌، اقتصاد، سياست‌ و... در دست‌أ پير استعمار بود.
آنها براي‌ نخستين‌بار نفت‌ را در مسجد سليمان‌ كشف‌ و از آن‌ بهره‌برداري‌ كردند. قيام‌ تنباكو در اعتراض‌ به‌ قرارداد رويتر انگليسي‌ به‌ وقوع‌ پيوست‌.
تاسيس‌ بانك‌ شاهي‌ توسط‌ انگليسي‌ها انجام‌ شد. راه‌آهن‌ سراسري‌ ايران‌ توسط‌ آنها احداث‌ شد. تلگرافخانه‌ از ابتكارات‌ آنها بود و برادران‌ شرلي‌ نخستين‌ سفراي‌ آن‌ كشور بودند كه‌ در دوره‌ شاه‌ عباس‌ اول‌ به‌ ايران‌ آمدند. همه‌ اينها و موارد ديگر گوياي‌ رابطه‌ چند صدساله‌يي‌ بين‌ دو طرف‌ بود و البته‌ شناخت‌ انگليسي‌ها از ايران‌ بسيار و اطلاعات‌ ايرانيان‌ از طرف‌ مقابل‌ اندك‌ بود.
ظهور چرچيل‌ در انگلستان‌ مصادف‌ با تحولات‌ بسياري‌ در ايران‌ بود كه‌ در دو مقطع‌ حساس‌ تاريخي‌، چرچيل‌ با ابتكارات‌ خود سرنوشت‌ ايرانيان‌ را تا چند دهه‌ رقم‌ زد.
بار اول‌ چرچيل‌ در زمان‌ صدارتش‌ با فرستادن‌ ژنرال‌ آيرون‌ سايد و ماموريت‌ دادن‌ به‌ وي‌ در مورد تغيير حكومت‌ در ايران‌ با انجام‌ يك‌ كودتاي‌ موفق‌ نقش‌آفريني‌ كرد.
دولت‌ سيد ضياءالدين‌ طباطبايي‌ در اؤر كودتاي‌ سياه‌ اسفند 1299 روي‌ كار آمد و طي‌ يك‌ پروسه‌ از پيش‌ تعيين‌ شده‌ رضاخان‌ ميرپنج‌ به‌ سلطنت‌ رسيد و خاندان‌ قاجار از قدرت‌ طرد و احمدشاه‌ از پادشاهي‌ خلع‌ شد.
بار دوم‌ چرچيل‌ با خلع‌ رضاخان‌ و اشغال‌ ايران‌ فصل‌ نويني‌ را در تحولات‌ ايران‌ و جنگ‌ جهاني‌ رقم‌ زد، وي‌ در توصيف‌ اين‌ حركت‌ خلع‌ رضاخان‌ گفت‌ «همان‌گونه‌ كه‌ خودمان‌ او را آورده‌ بوديم‌، خودمان‌ هم‌ او را برديم‌.» وي‌ در اين‌ زمان‌ نخست‌ وزير بود. او اجازه‌ داد تا فرزند ديكتاتور به‌ جاي‌ پدر بر تخت‌ سلطنت‌ تكيه‌ زند. در جريان‌ ملي‌ شدن‌ صنعت‌ نفت‌، چرچيل‌ بارديگر نخست‌ وزير بود و با تمام‌ توان‌ در مقابل‌ حقوق‌ ايرانيان‌ ايستاد.
پيروزي‌ نهضت‌ ملي‌ شدن‌ صنعت‌ نفت‌ در ايران‌ باعث‌ شد تا پيركهن‌ سياست‌ انگليس‌ دوباره‌ دست‌ به‌ كار شود و با همكاري‌ امريكاأ كودتاي‌ 28 مرداد را اجرا كند كه‌ منجر به‌ سرنگوني‌ دولت‌ ملي‌ و ادامه‌ حكومت‌ خودكامه‌ محمدرضا شاه‌ شد.
وي‌ به‌ كروميت‌ روزولت‌ كه‌ بعد از اجراي‌ كودتا براي‌ عرض‌ گزارش‌ نزد وي‌ رفته‌ بود با لبخندي‌ گفت‌: «مرد جوان‌ اگر من‌ چند سال‌ جوانتر بودم‌، هيچ‌ چيزي‌ را بيشتر از اين‌ دوست‌ نداشتم‌ كه‌ زير فرمان‌ تو در اين‌ كار بزرگ‌ و مخاطره‌آميز شركت‌ كنم‌.» شاه‌ نيز در پيام‌ خود به‌ چرچيل‌ اعلام‌ كرد كه‌ سلطنتش‌ را از خدا و آنان‌ دارد.
چرچيل‌ به‌ واقع‌ ايرانيان‌ را خوب‌ مي‌شناخت‌ و در موردي‌ به‌ «آنتوني‌ ايدن‌» گفته‌ بود: «ايرانيان‌ با همه‌ همسايگان‌ خود فرق‌ دارند، مصاف‌ با آنها مشكل‌تر است‌، آنها بازي‌ سياست‌ جهاني‌ )ديپلماسي‌( را مي‌دانند و بسرعت‌ فرا مي‌گيرند، اما در سياست‌ داخلي‌ و اداره‌ خود عقب‌ماندگي‌ها دارند.»
چرچيل‌ بخاطر نقش‌هاي‌ عمده‌يي‌ كه‌ در سياست‌ ايران‌ داشت‌ در فرهنگ‌ ما نيز به‌ عنوان‌ يك‌ بيگانه‌ جايگاه‌ ويژه‌يي‌ يافت‌. بطوري‌كه‌ در ادبيات‌ عوام‌ گاه‌ و بيگاه‌ نام‌ چرچيل‌ بر سر زبان‌هاي‌ مردم‌ كوچه‌ و بازار جاري‌ است‌ و او به‌ عنوان‌ مخ‌ بزرگ‌ سياست‌، در فرهنگ‌ شفاهي‌ حوزه‌ سياست‌ عاميانه‌ در ايران‌ جايگاه‌ انكار نشدني‌ دارد.
پس‌ از كنفرانس‌ تهران‌، نام‌ يكي‌ از خيابان‌هاي‌ اطراف‌ سفارت‌ انگليس‌ را چرچيل‌ نهادند كه‌ اكنون‌ ديگر چنين‌ نامي‌ وجود ندارد. مردم‌ عامي‌، فردي‌ را كه‌ بسيار سياست‌ باز است‌أ چرچيل‌ صدا مي‌زنند و درباره‌ كسي‌ كه‌ بخاطر حقه‌بازي‌هايش‌ از او وحشت‌ داشته‌ باشند نيز اين‌ عنوان‌ را به‌ كار مي‌برند.
زناني‌ كه‌ اهل‌ مكر و خدعه‌ هستند را نيز زنان‌ چرچيل‌ وار توصيف‌ مي‌كنند و در اغلب‌ نقاط‌ ايران‌، سياستمدار انگليسي‌ را مظهر حقه‌بازي‌، زرنگي‌ و پدرسوختگي‌ مي‌دانند.
چرچيل‌ به‌ بازي‌ دادن‌ ديگران‌ سخت‌ علاقه‌ داشت‌ و اصحاب‌ قدرت‌ در ايران‌ از او بسيار درس‌ها آموخته‌اند. در زمان‌ شاه‌ چنين‌ تقليدهايي‌ از چرچيل‌ در بين‌ سياستمداران‌ بسيار گسترده‌ بود.

بهمن‌ حسنوند

جني‌ خانم‌، 7 ماهه‌ باردار بود و اصرار داشت‌ تا در مجلس‌ رقا پدر شوهرش‌، دوك‌ مالبورو، در كاخ‌ بلنهايم‌ شركت‌ كند. اطرافيان‌ وي‌ را از اين‌ كار بازداشتند ولي‌ او بدون‌ اعتنا در آن‌ مجلس‌ شركت‌ جست‌.
نيمه‌هاي‌ شب‌ به‌ يكباره‌ دچار درد شديد زايمان‌ شد. خدمتكاران‌ او را سريعاص از تالار رقا بيرون‌ برده‌ و به‌ اتاق‌ رخت‌كن‌ خانم‌ها رساندند، اما كودك‌ نارس‌ آنچنان‌ شتاب‌ داشت‌ كه‌ در ميان‌ لباس‌هاي‌ مهمانان‌ و انبوه‌ پالتوهاي‌ زنانه‌ قبل‌ از رسيدن‌ قابله‌، پا به‌ صحنه‌ گيتي‌ نهاد.
كودكي‌ كه‌ برخلاف‌ سنن‌ خانوادگي‌ در رخت‌كن‌ مهمانان‌ در 30 نوامبر 1874 به‌ دنيا آمد.صدايي‌ نابهنجار داشت‌ و علي‌رغم‌ نارس‌ بودن‌ بسيار جار و جنجالي‌ بود. او مدام‌ فرياد گوشخراش‌ مي‌كشيد و آرامش‌ اشرافي‌ كاخ‌ را برهم‌ مي‌زد.
بنا به‌ رسم‌ اشراف‌ انگليسي‌، فرداي‌ تولد اين‌ كودك‌ سرخ‌ مو و تپل‌ با بيني‌ پهن‌ رو به‌ بالا برگشته‌، در روزنامه‌ تايمز آگهي‌ تولد او يك‌ در يك‌ سطر در صفحه‌ اول‌ چاپ‌ شد: «در سي‌ نوامبر خانم‌ راندولف‌ چرچيل‌ پسري‌ نارس‌ زاييد» اين‌ كودك‌ را ويني‌ صدا مي‌زدند و نام‌ كامل‌ وي‌ را «وينستون‌ لئونارد اسپنسر چرچيل‌» نهادند.
كودك‌ شتاب‌ كاري‌ كه‌ در هم‌ امور خود تعجيل‌ مي‌كرد بزرگ‌ترين‌ انگليسي‌ عصر حاضر شد. وي‌ كسي‌ جز همان‌ چرچيل‌، سياستمدار معروف‌ نبود.
ويني‌ كوچك‌ در كودكي‌ زبانش‌ مي‌گرفت‌ و آهسته‌ حرف‌ مي‌زد، او بي‌نهايت‌ لجوج‌ و متفرعن‌ و خودپسند بود. وينستون‌ در دبستان‌ بدترين‌ شاگرد مدرسه‌ بود و معلمان‌ و پدرش‌ وي‌ را بي‌هوش‌ و خرفت‌ مي‌دانستند.
اما چرچيل‌ كوچك‌ حافظه‌يي‌ بسيار عالي‌ داشت‌ و فقط‌ دروسي‌ را مي‌خواند كه‌ به‌ آنها علاقه‌مند بود. بطوري‌ كه‌ در دبيرستان‌ 1200 سطر كتاب‌ «ماكولي‌» را درباره‌ روم‌ قديم‌ بدون‌ يك‌ اشتباه‌ از بر خواند.
مدير مدرسه‌ هروي‌ كه‌ چرچيل‌ را عقب‌ مانده‌ترين‌ دانش‌آموز مي‌دانست‌ و از لجاجت‌ بي‌حد و حصرش‌ به‌ تنگ‌ آمده‌ بود يك‌ روز به‌ او گفت‌ «چرچيل‌! من‌ از تو ناراضي‌ام‌» وينستون‌ جواب‌ داد «و من‌ هم‌ از شما ناراضي‌ام‌».
وينستون‌ همراه‌ برادرش‌ گاه‌ با سربازهاي‌ كوچكي‌ كه‌ از جنس‌ قلع‌ ساخته‌ شده‌ بودند بازي‌ مي‌كرد و اين‌ علاقه‌ چرچيل‌ به‌ نظام‌ باعث‌ شد تا پدرش‌ او را به‌ آموزشگاه‌ نظام‌ بفرستد.
كمي‌ بعد چرچيل‌ در هنگام‌ تمرين‌ نظامي‌ از درخت‌ پايين‌ افتاد و 3 روز بي‌هوش‌ و سه‌ماه‌ بستري‌ شد. در اين‌ فرصت‌ وينستون‌ جوان‌ با فعاليت‌هاي‌ سياسي‌ پدرش‌ آشنا و علاقه‌مند به‌ ادامه‌ راه‌ پدر ناكامش‌ در دنياي‌ سياست‌ شد. اين‌ آشنايي‌ با دنياي‌ سياست‌ و عقده‌يي‌ كه‌ وينستون‌ در جبران‌ ناكامي‌هاي‌ پدرش‌ داشت‌ مهم‌ترين‌ انگيزه‌ براي‌ ورود وي‌ به‌ اين‌ وادي‌ پرخطر شد.
چرچيل‌ در سياست‌ آنچنان‌ پيشرفت‌ كرد كه‌ هميشه‌ نامش‌ ورد زبان‌ها بود. بيش‌ از 40 كتاب‌ در زمان‌ حيات‌ وي‌ در مورد زندگي‌اش‌ نگاشته‌ شد و ريزترين‌ نكات‌ زندگي‌ او در تاريخ‌ ؤبت‌ شد.
اين‌ دولتمرد استثنايي‌ كه‌ تا آخر عمر «شتاب‌ كار» باقي‌ ماند از زماني‌كه‌ قدم‌ به‌ دنياي‌ سياست‌ گذاشت‌، از هر حركت‌ و ماجرايي‌ جهت‌ تبليغ‌ خويش‌ به‌ انحاي‌ مختلف‌ بهره‌ مي‌جست‌. او مي‌دانست‌ كه‌ دستيابي‌ به‌ قدرت‌ در انگلستان‌ براي‌ وي‌ كه‌ فرزند ارشد خانواده‌ نبود از طريق‌ مجلس‌ لردها غيرممكن‌ است‌. پس‌ فقط‌ مي‌تواند در انتخابات‌ مجلس‌ عوام‌ شركت‌ جويد كه‌ لازمه‌ آن‌ هم‌ جمع‌آوري‌ راي‌ بود. كسب‌ شهرت‌ كمك‌ بسزايي‌ در اين‌ راه‌ براي‌ او تلقي‌ شد.
چرچيل‌ براي‌ به‌ دست‌ آوردن‌ شهرت‌ به‌ هركاري‌ دست‌ مي‌زد. ماجراجويي‌ در جنگ‌هاي‌ خارج‌ از انگلستان‌ و مستعمرات‌ آن‌ كشور در هندوستان‌، سودان‌، آفريقاي‌ جنوبي‌ به‌ عنوان‌ ستوان‌ ارتش‌ پادشاهي‌ و در مقام‌ يك‌ روزنامه‌نگار مستقل‌ كمك‌ شاياني‌ در اين‌ زمينه‌ به‌ او كرد.
تاكتيك‌ تبليغ‌ خود و مشي‌ ماجراجويانه‌يي‌ كه‌ چرچيل‌ براي‌ به‌ دست‌ آوردن‌ شهرت‌ برگزيده‌ بود در كنار كتاب‌هايي‌ كه‌ چرچيل‌ در مورد اين‌ جنگ‌ها و خاطرات‌ خود نوشت‌ باعث‌ گشوده‌ شدن‌ دروازه‌ مجلس‌ عوام‌ به‌ روي‌ او شد كه‌ جز مدت‌ كوتاهي‌، موجب‌ تثبيت‌ وي‌ به‌ مدت‌ 65 سال‌ در جايگاه‌ نمايندگي‌ مجلس‌ عوام‌ انگلستان‌ شد. جداي‌ از زندگي‌ سياسي‌ چرچيل‌ و مقام‌هايي‌ كه‌ به‌ دست‌ آورد و كاميابي‌هاي‌ جهاني‌اش‌ در عرصه‌ سياست‌ بين‌الملل‌أ وي‌ به‌ عنوان‌ فردي‌ جذاب‌ با خصوصيات‌ استثنايي‌ در ميان‌ سياستمداران‌ جهان‌ شهره‌ است‌.
خصوصيات‌ سياسي‌
1 چرچيل‌ بي‌نهايت‌ جاه‌طلب‌ بود و در هنگام‌ پيري‌ كه‌ هنوز در مجلس‌ عوام‌ حضور داشت‌ روزي‌ به‌ نماينده‌ جواني‌ كه‌ در كنارش‌ بود گفت‌: اگر شما از من‌ بپرسيد، كه‌ انگيزه‌ من‌ در تمامي‌ اين‌ سال‌ها از فعاليت‌ سياسي‌ چه‌ بوده‌ است‌?بي‌شك‌ مي‌شنويد، «انگيزه‌ من‌ بي‌گمان‌ جاه‌طلبي‌، جاه‌طلبي‌ فراوان‌!»
چرچيل‌ وقتي‌ يك‌ پله‌ در عالم‌ سياست‌ ترقي‌ مي‌كرد با شتاب‌ براي‌ پله‌ بعدي‌ دست‌ به‌ كار مي‌شد تا اينكه‌ بالاخره‌ به‌ نخست‌ وزيري‌ رسيد. آن‌ هم‌ نه‌ براي‌ يك‌ بار بلكه‌ براي‌ سه‌ بار. او هر بار تجربيات‌ خود را در اين‌ مقام‌ تا سرحد امكان‌ به‌ جهانيان‌ نشان‌ داد.
2 چرچيل‌ به‌ تجربه‌ و عمل‌ همراه‌ با ديد علمي‌ معتقد بود و چون‌ تحصيلات‌ دانشگاهي‌ نداشت‌ و فردي‌ بودكه‌ دانشش‌ را از راه‌ مطالعه‌ كتاب‌هاي‌ مورد علاقه‌اش‌ كسب‌ كرده‌ بود، شب‌ و روز در اوقات‌ فراغتش‌ مطالعه‌ را رها نمي‌كرد.
جالب‌ اينكه‌ وي‌ از رياضيات‌ بيزار بود و به‌ دروس‌ ادبيات‌ و تاريخ‌ عشق‌ مي‌ورزيد.
3 چرچيل‌ اصلا اهل‌ ژرف‌انديشي‌ عميق‌ نبود، چون‌ به‌ كارهاي‌ عملي‌ بيشتر مشغول‌ بود و مي‌گفت‌ كه‌ وقت‌ اين‌ را ندارد كه‌ در مكاتب‌ سياسي‌ غوطه‌ور شود و خود را به‌ آنها پايبند كند. او معمولا افرادي‌ را به‌ كار مي‌گرفت‌ كه‌ به‌ وي‌ مشاوره‌ مي‌دادند و خود به‌ امور مهمتر مي‌پرداخت‌.
پژوهشگري‌ در مورد وي‌ مي‌نويسد كه‌ «توانايي‌ سازمان‌دهي‌اش‌ بارها بيشتر از نيروي‌ انديشه‌اش‌ بود.»
4 ماجراجويي‌ و شهرت‌طلبي‌ دو وجه‌ اصلي‌ ديگر شخصيت‌ چرچيل‌ بودند كه‌ با كمك‌ ذوق‌ نويسندگي‌ كه‌ از مادر به‌ ارث‌ برده‌ بود از وي‌ روزنامه‌نگاري‌ قهار ساخت‌ كه‌ سبك‌ خاص‌ خود را داشت‌.
5 عشق‌ و علاقه‌ به‌ نوشتن‌ از ديگر خصوصيات‌ چرچيل‌ بود كه‌ موجب‌ نگارش‌ مقالات‌ بسياري‌ به‌ قلم‌ وي‌ شد اغلب‌ سياست‌ را دستمايه‌ خود قرارداده‌ و از داستان‌نويسي‌ تا تاريخ‌نگاري‌ را شامل‌ مي‌ شد.
6 او بسيار دورو بود و همه‌ چيز را براي‌ خود مي‌خواست‌. او در مجالس‌ خصوصي‌ بسيار صريح‌ بود و بي‌پروايي‌ و جسارت‌ وي‌ در مباحثه‌ با ديگران‌ نشان‌ از طينت‌ دروني‌اش‌ داشت‌.
او در مذاكره‌ با سران‌ كشورها دو پهلو سخن‌ مي‌گفت‌ و سعي‌ در بازي‌ دادن‌ رهبران‌ ساير كشورها داشت‌.
وي‌ در عرصه‌ سياست‌ داخلي‌ و خارجي‌ هرگز پايبند به‌ اصول‌ خاصي‌ نبود، بلكه‌ در عرصه‌ سياست‌ داخلي‌، منافع‌ شخصي‌ خود را بر همه‌ چيز ترجيح‌ مي‌داد و در عرصه‌ سياست‌ خارجي‌ منافع‌ انگلستان‌، برايش‌ از همه‌ چيز مهمتر بود.
7 چرچيل‌ به‌ فن‌ سخنوري‌ كاملا مسلط‌ بود و در سخنراني‌ها با تهييج‌ احساسات‌ شنوندگان‌ و سخنان‌ آتشين‌ و پرطمطراق‌ و انجام‌ حركات‌ عجيب‌ و غريب‌ هوادارانش‌ را مسحور كلام‌ خود مي‌ساخت‌. حتي‌ اگر كلام‌ وي‌ از منطق‌ درست‌ و ژرفي‌ برخوردار نبود.
او برخلاف‌ اكثر رهبران‌ دنيا، شخصا نطق‌هايش‌ را مي‌نوشت‌ و آن‌ را حفظ‌ مي‌كرد.
8 چرچيل‌ در مورد دين‌ هرگز اظهارنظر نكرد و دليل‌ آن‌ را ترس‌ از مخالفت‌ كليسا عنوان‌ كرده‌اند، چون‌ كليسا در كنار محافظه‌كاران‌ قرار داشت‌ و چرچيل‌ نمي‌خواست‌ نفوذ كليسا را در انتخابات‌ وحمايت‌ از محافظه‌كاران‌ را از دست‌ بدهد، آنچه‌ در مورد چرچيل‌ روشن‌ است‌، فقدان‌ جهان‌بيني‌ علمي‌ است‌ كه‌ جاي‌ خود را به‌ عمل‌گرايي‌ و حسابگري‌ داده‌ بود.
عادات‌ شخصي‌
او كلاه‌ سيلندر بر سر مي‌گذاشت‌ و اغلب‌ پالتويي‌ گرانبها مي‌پوشيد و طبق‌ رسم‌ اشراف‌، عصايي‌ در دست‌ داشت‌. سيگار برگ‌ كوبا مي‌كشيد كه‌ در سفر به‌ كوبا با آن‌ آشنا شده‌ بود.
تا ساعتي‌ از روز گذشته‌ در بستر خود مي‌ماند و در همانجا به‌ كارهاي‌ روزانه‌ رسيدگي‌ مي‌كرد.
چرچيل‌ به‌ نقاشي‌ علاقه‌ فراواني‌ داشت‌ و اغلب‌ اوقات‌ با نقاشي‌ خود را آرام‌ مي‌كرد.
باغباني‌ و نگهداري‌ از گلها را دوست‌ مي‌داشت‌ و در دوران‌ پيري‌ علاقه‌ فراواني‌ به‌ اين‌ كار نشان‌ مي‌داد.
چرچيل‌ نزد يك‌ بناي‌ كارآزموده‌، روزي‌ 6 ساعت‌ به‌ يادگيري‌ بنايي‌ پرداخت‌ و شخصا يك‌ ديوار طولاني‌ و يك‌ كلبه‌ روستايي‌ ساخت‌.
او در سفرهاي‌ كوتاهش‌ نيز كتاب‌ را فراموش‌ نمي‌كرد و اغلب‌ صندوقي‌ از كتاب‌هاي‌ مورد علاقه‌اش‌ را به‌ همراه‌ مي‌برد.
فيلم‌ و سينما از ديگر علايق‌ پير كهن‌ سياست‌ انگليس‌ بود. البته‌ او تا چندي‌ پس‌ از ميانسالي‌، گاهي‌ ورق‌ بازي‌ هم‌ مي‌كرد.چرچيل‌ عاشق‌ اسبهاي‌ مسابقه‌ بود و از نوجواني‌ به‌ سواركاري‌ علاقه‌ داشت‌. او در دوران‌ جواني‌ در سواره‌نظام‌ بريتانيا اسب‌سواري‌ مي‌كرد و اين‌ علاقه‌ را تا هنگام‌ پيري‌ ادامه‌ داد.
او در منزل‌ جامه‌يي‌ بنفش‌ مي‌پوشيد كه‌ شهره‌ هواداران‌ وي‌ بود.
چرچيل‌ و زندگي‌ زناشويي‌
چرچيل‌ از آن‌ مردان‌ سياسي‌ واقعي‌ است‌ كه‌ هرگز در مقابل‌ زنان‌ فرومايه‌ تسليم‌ نشد و خود را بي‌اعتنا به‌ آنان‌ نشان‌ داد. مشهور است‌ كه‌ وي‌ جز نسبت‌ به‌ همسرش‌ به‌ كس‌ ديگري‌ علاقه‌ نشان‌ نداد و در اوج‌ شهرت‌ و عضويت‌ در پارلمان‌ در سپتامبر 1908 با كلمانتين‌ كه‌ 11 سال‌ از وي‌ كوچكتر بود، ازدواج‌ كرد.
آن‌ دو در يك‌ ميتينگ‌ سياسي‌ در «واندي‌» كه‌ چرچيل‌ كانديداي‌ انتخابات‌ در آنجا بود، همديگر را ملاقات‌ كردند و علاقه‌ كلمانتين‌ به‌ مسائل‌ سياسي‌ در كنار نفوذ بي‌حد پدرش‌ كه‌ از اشراف‌ آن‌ ناحيه‌ بود، موجب‌ آغاز يك‌ زندگي‌ سراسر خوشبختي‌ براي‌ آنان‌ شد.
كلمانتين‌ با زبان‌هاي‌ فرانسه‌ و آلماني‌ آشنا بود و ادب‌ و نزاكت‌ وي‌ و احترامي‌ كه‌ براي‌ وينستون‌ قايل‌ بود، باعث‌ آرامش‌ چرچيل‌ در خانه‌ مي‌شد. كلمانتين‌ در تمامي‌ پيروزي‌ها و شكست‌هاي‌ چرچيل‌ در كنار وي‌ حضور داشت‌ و امور خانه‌ را مديريت‌ مي‌كرد تا سياستمدار بتواند به‌ امور مملكتي‌ بپردازد. چرچيل‌ در مورد 56 سال‌ زندگي‌ مشترك‌ با كلمانتين‌ مي‌گويد: «در سال‌ 1908 ازدواج‌ كردم‌ و از آن‌ به‌ بعد با خوشبختي‌ زيستم‌.»
زن‌ چرچيل‌ واقعا برازنده‌ سياستمدار حرفه‌يي‌ چون‌ وي‌ بود. وينستون‌ خانواده‌اش‌ را بسيار دوست‌ مي‌داشت‌ و نمونه‌ واقعي‌ يك‌ محافظه‌كار خانواده‌دوست‌ بود.

برنامه من تا ۱۵ روز آينده يك برنامه رفع نقص دروني است .

به قول ادموند برك كه مي گفت :من از اصلاح چشم نمي پوشم امادوست دارم هر تغييري كه مي كنم آن

تغيير حفظ شود.

من نيز در صدد همينم ...

اوضاع بي نهايت ..

زندگي يك مبارزه است و انسان براي مبارزه آفريده شده است.

امروز در تهران باران  باريد

هوا عالي بود .....معطر...ولي جاي ....خالي بود

راستي وزير مخابرات  اعلام كرده كه همه چيز كنترل است. تازه تا ۶ماه مكالمات را هم نگه  مي دارند..

گروه‌ سياسي‌، ميز دانشجويي‌، بهمن‌ حسنوند: بيش‌ از يك‌ قرن‌ است‌ كه‌ زايش‌ مدرنيسم‌ در ايران‌ آغاز شده‌ است‌ و قابله‌ دوران‌ مدرن‌ در اين‌ زمان‌ تنها حضور دو ياور را در كنار خود احساس‌ كرده‌ است‌، اول‌ احزاب‌ و دوم‌ دانشگاه‌، دو نهادي‌ كه‌ بودن‌ يا نبودن‌ آنها وابسته‌ به‌ اين‌ زايش‌ است‌.
در اين‌ بين‌ احزاب‌ قدمت‌ بيشتري‌ در اين‌ همراهي‌ دارند ولي‌ حضورشان‌ هميشگي‌ نبوده‌ است‌، بلكه‌ دانشگاه‌ به‌ عنوان‌ نهاد جوان‌تر، يك‌ لحظه‌ اين‌ قابله‌ پرتوان‌ را تنها رها نكرده‌ است‌ و هر كاري‌ كه‌ از دستش‌ برمي‌آمده‌ براي‌ تولد اين‌ فرزند انجام‌ داده‌ است‌.
احزاب‌ با تغيير صورت‌بندي‌ بازي‌هاي‌ سياسي‌، موجب‌ شفافيت‌ عرصه‌هاي‌ مختلف‌ سياست‌ شده‌اند و تصويري‌ با وجوه‌ متفاوت‌ از نظام‌هاي‌ سياسي‌ كهنه‌ و نو در اذهان‌ عمومي‌ پديد آورده‌اند.
احزاب‌ براي‌ كسب‌ قدرت‌ مبارزه‌ مي‌كنند و براي‌ دستيابي‌ به‌ آن‌ نيازمند همراهي‌ مردم‌ هستند، گرچه‌ از به‌ كار بردن‌ هرگونه‌ ابزاري‌ دريغ‌ نمي‌ورزند.
دانشگاه‌ نيز نهادي‌ است‌ كه‌ خود را پاسدار ارزش‌هاي‌ مدرن‌ مي‌داند و همانطور كه‌ بسياري‌ از بزرگان‌ تصريح‌ دارند، مبدا تحولات‌ اجتماعي‌ در 70 سال‌ اخير بوده‌ است‌.
دانشگاه‌ با خلق‌ دانايي‌ و تزريق‌ علم‌ به‌ اجتماع‌ در گذار جامعه‌ ما از سنت‌ به‌ مدرنيسم‌ موؤر است‌ و همچنان‌ در عرصه‌ عمومي‌ فعال‌ است‌.
از زمان‌ تاسيس‌ دانشگاه‌ به‌ شكل‌ امروزي‌ در ايران‌ بيش‌ از چند دهه‌ مي‌گذرد و احزاب‌ و دانشجويان‌ در اين‌ مدت‌ تعامل‌هاي‌ متفاوتي‌ با هم‌ داشته‌اند.
گاهي‌ اين‌ تعامل‌ دو سويه‌ بوده‌ است‌ و گاه‌، احزاب‌ از موضعي‌ پدرسالارانه‌ به‌ دانشگاه‌ و جنبش‌ دانشجويي‌ نگريسته‌اند. بي‌شك‌ فلسفه‌ وجودي‌ دانشگاه‌ را دانشجويان‌ مشغول‌ به‌ تحصيل‌ در آن‌ تشكيل‌ مي‌دهند و هنگامي‌ كه‌ ما از رابطه‌ احزاب‌ و دانشگاه‌ سخن‌ مي‌گوييم‌، در حقيقت‌ ارتباط‌ احزاب‌ و دانشجويان‌ «جنبش‌ دانشجويي‌» را مدنظر قرار مي‌دهيم‌.
دانشگاه‌ به‌ دليل‌ تاؤيرات‌ شگرفش‌ در تحولات‌ اجتماعي‌ هميشه‌ مورد توجه‌ احزاب‌ بوده‌ و هست‌ به‌ گونه‌يي‌ كه‌ اين‌ مساله‌ هميشه‌ در نزد سياسيون‌ و دانشگاهيان‌ مطرح‌ بوده‌ است‌ كه‌ نحوه‌ تعامل‌ بين‌ احزاب‌ و دانشگاهيان‌ بايد چگونه‌ باشد?
اين‌ پرسش‌ از دو منظر دانشگاه‌ و احزاب‌ در حال‌ حاضر قابل‌ بررسي‌ است‌.
رعايت‌ شان‌ و حرمت‌ دانشگاهيان‌أ هميشه‌ از سوي‌ احزاب‌ مورد تاكيد قرار گرفته‌ است‌ ولي‌ در عمل‌ هيچ‌ حزبي‌ بي‌ميل‌ به‌ يارگيري‌ در ميان‌ دانشجويان‌ نيست‌ و از وابسته‌ نشان‌ دادن‌ آن‌ به‌ خودش‌ يا ديگران‌ بدش‌ نمي‌آيد كه‌ البته‌ در پس‌ گفته‌ هر مرد سياسي‌ هدفي‌ نهفته‌ است‌ و گفتمان‌ احزاب‌ در مورد دانشگاه‌، در شرايط‌ متفاوت‌، تغيير مي‌كند.
هر زمان‌ كه‌ تحزب‌ در كشور ما از ؤبات‌ بيشتري‌ برخوردار بوده‌ است‌ كمتر شاهد گرايش‌ دخالت‌ احزاب‌ در دانشگاه‌ بوده‌ايم‌ و برعكس‌ زماني‌ كه‌ موجوديت‌ احزاب‌ در جامعه‌ ما و تمايل‌ مردم‌ به‌ آنها رو به‌ افول‌ نهاده‌ است‌، تشكل‌هاي‌ سياسي‌ بيشتر به‌ سمت‌ دانشجويان‌ و جذب‌ آنها هجوم‌ آورده‌اند.
به‌ عنوان‌ مثال‌ احزاب‌ اصلاح‌طلبي‌ چون‌ جبهه‌ مشاركت‌، زماني‌ كه‌ در اوج‌ قدرت‌ و ؤبات‌ بودند سعيد حجاريان‌ استراتژيست‌ اين‌ حزب‌أ جنبش‌ دانشجويي‌ را يك‌ حرف‌ مفت‌ خواند و كار تئوريك‌ را براي‌ آنان‌ توصيه‌ كرد و برعكس‌ زماني‌ كه‌ در انتخابات‌ مجلس‌ هفتم‌ از عرصه‌ سياسي‌ حذف‌ شدند، تمايل‌ آنها براي‌ جذب‌ «جنبش‌ دانشجويي‌» و بهره‌برداري‌ از وجود آنها براي‌ انتخابات‌ رياست‌ جمهوري‌ بيشتر شد و نمونه‌ آن‌ حضور افرادي‌ چون‌ تاج‌زاده‌ و جلايي‌پور در ميان‌ دانشجويان‌ براي‌ جذب‌ آنها بود.
در مقابل‌ اين‌ نگاه‌ بسياري‌ از گروه‌هاي‌ سياسي‌ محافظه‌ كار كه‌ هميشه‌ حفظ‌ وضع‌ موجود را ترجيح‌ مي‌دهند، به‌ دانشگاه‌ به‌ ديده‌ ترديد نگريسته‌ و آن‌ را محل‌ توليد افكار معاند و توزيع‌ عقايد سكولاريستي‌ مي‌دانند و براي‌ رفع‌ اين‌ ترديدها به‌ تضعيف‌ دانشجويان‌ روي‌ آورده‌اند.
مطرح‌ شدن‌ بحث‌ اسلامي‌ كردن‌ دانشگاه‌ها از سوي‌ احزاب‌ محافظه‌كار را بايد از همين‌ زاويه‌ ارزيابي‌ كرد، روندي‌ كه‌ بي‌اعتمادي‌ بين‌ دانشگاه‌ و محافظه‌كاران‌ را تعميق‌ بخشيد.
به‌ دليل‌ وجود فضاي‌ سنگيني‌ كه‌ بر روابط‌ احزاب‌ و دانشگاهيان‌ حاكم‌ است‌ طي‌ سال‌هاي‌ اخير، احزابي‌ چون‌ جمعيت‌ موتلفه‌ اسلامي‌،جبهه‌ مشاركت‌ ايران‌ اسلامي‌، حزب‌ كارگزاران‌ سازندگي‌ و... اقدام‌ به‌ ايجاد شاخه‌هاي‌ دانشجويي‌ نموده‌اند كه‌ البته‌ شاخه‌ دانشجويي‌ جبهه‌ مشاركت‌ از همه‌ فعالتر بوده‌ است‌ و آخرين‌ همايش‌ آن‌ نيز در نيمه‌ اول‌ آذرماه‌ برگزار شد.
محمدرضا خاتمي‌ دبيركل‌ جبهه‌ مشاركت‌ اعتقاد دارد كه‌ ضعف‌ نهادهاي‌ مدني‌ باعث‌ شده‌ كه‌ دانشجويان‌ بار سنگين‌ آنها را به‌ دوش‌ بكشند كه‌ باعث‌ صدمه‌ به‌ جنبش‌ دانشجويي‌ شده‌ است‌.
وي‌ تاكيد دارد كه‌ بايد يك‌ حزب‌ به‌ دانشگاه‌ از منزل‌ دانشجو نگاه‌ كند و براي‌ كل‌ دانشگاه‌ برنامه‌ و با آنها ارتباط‌ داشته‌ باشند.
محمدرضا خاتمي‌ متوازن‌ كردن‌ تعامل‌ بين‌ دانشگاه‌ و احزاب‌ را شرطي‌ لازم‌ برمي‌شمارد.
شاخه‌ دانشجويي‌ جمعيت‌ موتلفه‌ اسلامي‌ نيز فعال‌ است‌ و محمدنبي‌ حبيبي‌، دبيركل‌ اين‌ حزب‌،آن‌ را يكي‌ از مهمترين‌ سازمان‌هاي‌ حزب‌ مي‌داند كه‌ در جذب‌ دانشجويان‌ به‌ پيشرفت‌هاي‌ خوبي‌ رسيده‌ است‌.
به‌ هر ترتيب‌ ممكن‌ دانشگاه‌ از جهات‌ ديگر در نظر احزاب‌، محلي‌ براي‌ جذب‌ نيروهاي‌ فعال‌ براي‌ كادرسازي‌ آينده‌ آنها است‌.
اكنون‌ در شرايط‌ كنوني‌ برخي‌ برنامه‌هاي‌ تعامل‌ساز ميان‌ احزاب‌ و دانشگاهيان‌ برگزار مي‌شود از جمله‌ ميزگردهايي‌ كه‌ از سوي‌ برخي‌ گروه‌ها در دانشگاهها شكل‌ مي‌گيرد. از جمله‌ ميزگردي‌ كه‌ توسط‌ فعالان‌ سياسي‌ با عنوان‌ ميزگرد «تعامل‌ احزاب‌ و جنبش‌ دانشجويي‌» در دانشگاه‌ صنعتي‌ اميركبير برگزار شده‌ و به‌ نحوه‌ تعامل‌ اين‌ دو نهاد پرداخته‌اند.
در ابتداي‌ اين‌ ميزگرد «مجيد تولايي‌» سردبير ماهنامه‌ نامه‌ گفت‌: حزب‌ و جنبش‌ دانشجويي‌ در جوامع‌ پيشرفته‌ شكل‌ نگرفته‌ مگر اينكه‌ دموكراسي‌ در آنها به‌ عنوان‌ ساز و كار نهادينه‌ شده‌ است‌.
«مصطفي‌ تاج‌ زاده‌» نيز در اين‌ ميزگرد گفت‌: حزب‌ در دوره‌ مدرن‌ براي‌ تاؤيرگذاري‌ در قدرت‌ تشكيل‌ شده‌ است‌، پايگاه‌ اصلي‌ احزاب‌ در جامعه‌ ما از مشروطه‌ تاكنون‌ دانشگاه‌ بوده‌ است‌.
عضو شوراي‌ مركزي‌ جبهه‌ مشاركت‌ ادامه‌ داد: نه‌ فقط‌ كادرهاي‌ احزاب‌ كه‌ عمده‌ نظريه‌پردازي‌هاي‌ آنها نيز در دانشگاه‌ انجام‌ مي‌شود. پس‌ مهم‌ است‌ كه‌ چه‌ نوع‌ رابطه‌يي‌ بين‌ حزب‌ و دانشگاه‌ برقرار باشد.
اين‌ عضو سازمان‌ مجاهدين‌ انقلاب‌ اسلامي‌ افزود: اگر بپذيريم‌ كه‌ چالش‌ اساسي‌ ما در شرايط‌ كنوني‌ حقوق‌ شهروندي‌ است‌، وظيفه‌ جنبش‌ دانشجويي‌ اين‌ است‌ كه‌ نه‌ فقط‌ در ارتباط‌ با احزاب‌ بلكه‌ در ارتباط‌ با مردم‌ و حكومت‌ هر حركتي‌ را در جهت‌ تثبيت‌ حقوق‌ بشر مورد حمايت‌ قرار دهد.
تاج‌زاده‌ در ادامه‌ ميزگرد تعامل‌ احزاب‌ و جنبش‌ دانشجويي‌ گفت‌:دانشگاهيان‌ اما به‌ احزاب‌ و نحوه‌ ارتباط‌ با آن‌، با رويكردي‌ تخصصي‌ نگاه‌ مي‌كنند و هر حزبي‌ را كه‌ به‌ اهداف‌ پيشتازانه‌ خود نزديك‌تر ببينند از آن‌ پشتيباني‌ مي‌كنند و اين‌ نكته‌ علت‌ اصلي‌ نزديكي‌ اصلاح‌طلبان‌ و دانشگاهيان‌ است‌.
اين‌ در حالي‌ است‌ كه‌ محافظه‌كاران‌ از لحاظ‌ تنوع‌، تشكل‌هاي‌ بيشتري‌ در اختيار دارند، در كنار آنهايي‌ كه‌ مدافع‌ تحزب‌گرايي‌ دانشجويان‌ هستند هنوز هستند دانشجوياني‌ كه‌ به‌ اين‌ كار نقد دارند. دانشجويان‌ عضو انجمن‌ اسلامي‌ دانشگاه‌ علامه‌ طباطبايي‌ طي‌ ميزگردي‌ در مورد «تحزب‌ در ايران‌» با رويكردي‌ انتقادي‌ به‌ اين‌ موضوع‌ نگريستند و همه‌ احزاب‌ را دولتي‌ قلمداد كردند كه‌ قواعد بازي‌هاي‌ سياسي‌ را رعايت‌ نمي‌كنند.
«ميثم‌ قهوه‌چيان‌» از اعضاي‌ شوراي‌ مركزي‌ انجمن‌ اسلامي‌ اين‌ دانشگاه‌ ضعف‌ احزاب‌ را عدم‌ تشكيلات‌ منسجم‌ و غيرمردمي‌ بودن‌ بر مي‌شمارد.
دانشجويان‌ آلت‌ دست‌ شدن‌ دانشگاه‌ توسط‌ احزاب‌ را در دوره‌هاي‌ گذشته‌ تجربه‌يي‌ تلخ‌ عنوان‌ مي‌كنند.
همين‌ تجارب‌ ناگوار از نظر دانشجويان‌ و اساتيد باعث‌ شد كه‌ در اواخر دوره‌ اصلاحات‌ بحث‌ استقلال‌ دانشگاه‌ها بطور جدي‌ مطرح‌ شود كه‌ اولين‌ قدم‌ها نيز تشكيل‌ هيات‌هاي‌ امناي‌ دانشگاه‌ها و انتخاب‌ روساي‌ دانشگاه‌ها از سوي‌ اساتيد بود كه‌ متاسفانه‌ در دولت‌ جديد به‌ همان‌ روال‌ انتصابي‌ بودن‌ گذشته‌ در تعيين‌ رييس‌ دانشگاه‌ تغيير مسير داد.
در اين‌ ميان‌ تشكل‌هاي‌ دانشجويي‌ نيز هركدام‌ با توجه‌ به‌ اين‌ فضا، خودرا مستقل‌ و فارغ‌ از هر گرايشي‌ ناميدند كه‌ البته‌ در زمان‌ انتخابات‌ رياست‌ جمهوري‌، مواضع‌ آنها ؤابت‌ كرد كه‌ چنين‌ نيست‌.
بخشي‌ از انجمن‌هاي‌ اسلامي‌ دانشجويان‌ نيز راه‌ عدم‌ شركت‌ در انتخابات‌ را پيمودند و بخش‌ ديگر نيز در انتخابات‌ در كنار اصلاح‌طلبان‌ مشاركت‌ فعال‌ را برگزيدند.
زماني‌ تعامل‌ احزاب‌ و دانشگاه‌ شكل‌ صحيحي‌ به‌ خود مي‌گيرد كه‌ دانشگاهيان‌ و سياسيون‌ يك‌ هدف‌ مشترك‌ داشته‌ باشند و به‌ صورت‌ دو جانبه‌، بون‌ هيچ‌ چشمداشتي‌ با يكديگر همكاري‌ كنند.
به‌ نظر مي‌رسد تا وقتي‌ كه‌ دانشگاه‌ و احزاب‌ جايگاه‌ واقعي‌ خود را پيدا نكنند، تعامل‌ جامعه‌ دانشگاهي‌ و گروه‌هاي‌ سياسي‌ براي‌ پيدا كردن‌ مسير خود بايد كلاف‌ هزار گرهي‌ را بگشايد كه‌ ناشي‌ از دشواري‌هاي‌ سياسي‌ و فرهنگي‌ جامعه‌ است‌.